Men det var ikkje dit eg ville. Ein lustring vil sjølvsagt ut i naturen. Det vil seie vidare oppover, under motorvegen, dit det ikkje er hus.
Men det vart ikkje lengre enn at eg såg heimatt.
Her nermar eg meg sivilisasjonen att.
Og her er eg på trygg grunn att. Det var kanskje ikkje så mykje å skrive heimatt om, men det var berre dette eg opplevde på utflukta mi. Eg kan ikkje lyge heller.
Meir er det ikkje å sei om denne dagen, om du ikkje vil vete noko om at me åt middag og gjekk til Kasbah og tok oss eit glas etterpå.
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar