Reiseblogg dag 6: Det kjem folk.

Det gav seg sjølv kva som måtte bli hovudoppslaget på dagens reisebrev. Etter å har opplevd langhelg på Gaupnetunet og helgeopphald på Skjolden Hotell; skal det no bli mogeleg å oppleve hotellopphald på Sanatoriet?  (Biletet er NRK S.F.  sitt, eg håpar eg slepp å slette det.)

Nok om det. her nede i syden set me no og gledar oss til besøk frå grannebygda Puerto Rico. I 5 - 6 tida er dei på veg hit. Eg er sikker på at det skal bli nok ein fin kveld "i gode venners lag".

 Gårkvelden gjekk roleg for seg. Etter ein sers neringsrik treretters middag hos dei kinesiske naboane våre gjekk turen ein liten runde rundt i bygda for å få maten til å sige litt før det var tid for å sove.

I dag har eg ikkje vore lengre enn ein snartur ut på butikken. Resten av dagen har eg blandt anna nytta til å følje med på kommentarane etter gårkveldens avgjer i den Listhaugske heim.
Litt generell filosofering har det også vorte plass til. Her ser de eit bilete frå ein dag tidlegare der eg foreviga to karar som pynta kruna på palmene langs strandpromenaden.

Frå uteplassen min har eg utsikt til desse to staute palmene i min solhage. Skal tru om same metoden vert nytta når desse treng hjelp frå palmefrisør? Det er i så fall noko meir av eit karstykkje en det eg foreviga hin dagen.

Det får vere nok frå mine innerste tankar for i kveld. No gledar me oss som sagt til kveldens besøk. 

Takk så langt.

Reiseblogg dag 5 Ny veke

"Rent a car" står det mange stadar her. Bilutleige er stor bisniss og det er ikkje mange meterane mellom kvar utleigar. Denne vesle litt fillete utleigebilen fann eg på min veg i dag. Rent a Ka, a streetKa kunne vore tilbodet her. Dette er ein 2setar kabriolet med namnet Ford streetKa.

 Men lat oss starte med gårdagen. I går kveld inntok me dagens siste måltid på Padaban. Det er ein serveringsstad me har vitja mange gonger opp gjennom åra. Den ligg på kjøpesenteret Kasbah. Her er det masse folk, god service, god mat og som de ser er dei svært så rause med kvitvinen. Av fast føde valde me pizza  pepperoni.

 Sidan bar det skrått over dansegolvet til ein fin utsiktsplass der me unner oss ein kvar sin Irish coffe når anledningen byr seg. No er me noko vekkskjemde med kvaliteten på slikt heimanfrå men denne er heller ei å klage på.

 Den som føljer nøye med på Facebook fekk kanskje med seg ein liten filmsnutt frå dansegolvet i går kveld. Her er eit par bilete frå same hendinga. Her er det dans til levande musikk kvar kveld frå ca kl 19 til det nerare midnatt. Oppslutnaden er overveldande, her er som regel dansegolvet fullt heile tida. Allt frå dei "halvproffe" danseløvene til einslege eldre damer med gåstol trør takten til fenjande spanske tonar. 

 Og kafebord, trapper og eigna murkantar er fyllte opp av publikum og potensielle dansarar som ventar på tur eller at motet skal infinna seg. 

Kvelden avslutta med nede ved strandkafeane. Her også er det eit yrande liv heile kvelden. På dei 15 åra me har tilbringa vinterferien her trur eg ikkje me har teke turen akkurat dit ei sein kveldsstund, men det var turen verd. 

Dagen i dag har gått med til soling for ein av oss og ein tur gatelangs for den andre. Ellers går no ein heil del tid med til å følje med på kva våre utvalde beste av oss nytta dagane til på storting og i regjering. Dei er nok flinke folk dei aller fleste, men med ein fanclub som sjølv ikkje ei mor kunne elske er det ikkje enkelt.  Eg ser også at det finns lustringar som via soiale medier serverar sine facitsvar.  Eg håpar i alle fall ikkje at desse stormfulle dagane i norsk politikk tek nattesvevnen frå folk. Ei god natts søvn det unner eg alle, ven eller fiende. Det kan til og med løyse opp i ei floke i blandt.

Takk for i dag.

Reiseblogg dag 4, lat søndag

 Sensuren har tala, det finns ikkje noko som ikkje kan omtalast her av det me føretok oss i går kveld. I det sola gjekk ned ankom me Puerto Rico.

Portonovo heiter hotellet Mia og Sverre bur på. Det ligg i den forholdsvis nye hamna så det er sikkert det namnet kjem av. Puerto nuevo betyr vel noko slikt som nyehamna. 
Men altså det var her kvelden starta. Me to, Kjell og Gerd Marit og vertskapet sessa oss fyrst på balkongen her for ein velkomstdrink og "kjekt å sjåast så langt heimanfrå" prat før turen gjekk til restaurantmiddag i underetasjen.

Det er mykje hurtiglaga halvfabrikatamat å få kjøpt her nede. Det smakar likt allt same kor me et er liksom standardvurderinga av serveringsstadane her.
Men Mia, eg trur det var du som valde i går kveld og der du valde var maten ein heilt annan klasse enn standardklassen. Eg har skjeldan fått servert eit betre måltid her nede enn det eg fekk i går. Min medio steikte biff i peparsaus med pomfritt og grønsaker til var perfekt og det var berre velleta å høyre frå resten av gjengen også.

 Etter maten gjekk turen til senteret. Etter ein stopp på noko dei visst kalla dei grøne benkene og ein irish coffe, den og av beste merke, gjekk turen til Molly Malone's for å vere med på å feire St. Partricks dag, den irske nasjonaldagen. 

"Over hele verden møtes irer og fester med øl og musikk. Dette skjer ofte på irske puber"  står det om dagen i oppslagsverket vikipedia. Dette var me altså del av i går kveld. Moroa heldt fram til langt på natt men me skapa oss ordentleg alle seks så me gjekk derifrå med æra i behold. 

I dag har me stort sett holdt oss heime. Som de ser er veret strålande og då trengst det ikkje meir for å nyte ein lat søndag heime på terrassen.

Berre avbrote av ein liten tur rundt hjørna for ein liten lunch. Eit liv i luksus, så  lenge det varer.

I kveld vert det ein tur på Kasbah og ein pizza kanskje. Deretter tenkjer me oss ein tur for å sjå på strandområdet på kveldstid. Om det vert noko å dela derifrå får de lesa om det i morgon.

Takk for i dag.

Reiseblogg dag 3, Laurdag

 Eg vil starte denne bloggen med å vise eit fint hus. Denne keramikkverkstaden ligg ikkje langt frå buplassen vår. Kvart år har eg gått forbi her fleire gonger. Dei siste åra har eg sett at aktiviteten har sunke og no er den stengd og huset er til salgs. Keramikk er vel ikkje den lettaste vara å selje til flybårne turistar. Tungt er det og noko varskildt også. 
Men huset er spesiellt. Heilt dekka av håndlaga keramikkfliser og anna pynt. Det er sørjeleg at det ikkje er eit yrande liv rundt dette huset og at me ikkje lenger kan sjå inn på meistaren som sat der inne og laga dei finaste produkta. 

Det er dumt at det som er så storslagent i verkelegheita ikkje er det på bilete. Alikevel prøver eg meg. Dette hotellet tykkjer eg er det mest staselege på heile øya. Men på bilete vert det liksom berre eit hus, om de forstår.  

 Dette har de heilt sikkert opplevd sjølve også. Tenk dykk ein strålande solnedgang. Med tårene i augekroken røskar de fram telefonen eller kameraet og knipsar i veg. Men sit same stemninga i deg når du skal vise biletet til andre seinare?

 Ellers har ikkje dagen vore så rik på hendingar så langt. Eg sette kursen mot San Augustin i dag. Det var det også mange andre som gjorde. Det går fin strandpromenade heile vegen langs stranda frå Playa del Ingles og ut dit, ein 3-4 km.

Det vil seie, eg kom ikkje heilt ut til enden på vegen. Den var stengd på grunn av opprusting og reparering men turen var fin så lenge den varde. Heimvegen tok eg gatelangs for variasjonens del.
Vel heime merka eg at det var like godt at turen vart litt avkorta. Til liks med Northug føler eg meg ikkje heilt i form, men eg skal ikkje klaga på overtrening.

I kveld gledar me oss til å møte kjenningar heimafrå i Puerto Rico. Me blir i alle fall 6 rundt bordet når det lir til mattid i 7-8 tida i kveld. Korleis det går skal de få lese om i morgon om det går gjennom sensuren.

Takk for i dag.

Fredag, hytta vår

 I dag vil eg syna dykk hytta vår. Dette er 15. besøket vårt her så me har vore her til saman 29 veker når denne turen er til endes.
Bilete over viser inngangen til resepsjonen, lite prangande som hytteliv skal vere tykkjer me.

 Det same kan seiast om resepsjonen og resepsjonistane som har vore dei samme sidan 2003 då me såg dei for fyrste gang.

 Innanfor der er det eit fellesområde, mest brukt av guidane som kjem hit kvar dag ein tur, trur eg.

 Frå resepsjonen er det opp eit trapp eller ein bakke for dei som likar omvegar eller har tung trillekoffert.

 Det er ikkje matservering her, men ein liten poolbar har me. Den ligg liksom uti bassenget og sel drikkevarer snop og litt gatekjøkenmat.

 Dette er hovudbassenget, på andre sida av baren er det barnebasseng, allt omkransa av solsenger.

Her er utsikten ned att til der me bur

Som er her

Takk for i dag men fyrst: