Onsdag, og i kveld er me bedt bort.

 Det er eit ork å måtte innta redaksjonskontoret kvar ettermiddag og ikkje få delta i sydenlivet den stunda. Her ser de korleis eg har det der.
I dag vakna me til overskya men fin temperatur. Etter kvart kom også sola fram att.

I dag har eg lagt spaserturen til stranda. For den lokalkjende gjekk eg ut til odden og attende. Den sollause føremiddagen gjorde at også husets frue vart med ned til stranda, men der tok handlelysta overhand så ho shoppa medan eg spaserte i sanden.

Det er ordentleg fin tur å gå slik langs sjøkanten utover, men ein må gå på den nederste delen der sanden er våt. Der sanden er turr er det skrekkeleg tungt å gå.

Litt bading og surfing var det også å sjå og er det for kaldt så badar me i boblejakke. For badast skal det uansett.

Der er mange måtar å tene til livets opphald på. Ein av måtane er å utruste deg til levande statue og sitje så stille som mogeleg. Denne var så naturtru at til og med duene tok feil og levde sitt dueliv vaglande både her og der.

Som dagens overskrift antydar skal me  vitje kjenningar i nabobygda i kveld. Kl. 18.12 går bussen og tek 43 minutttar etter kva busselskapet Global har berekna på ovanforståande Google-kart.

Kva som kjem ut av denne kvelden får de sikkert ein liten reportasje om i morgon.
No dreg eg på byen for å kjøpe ladeledning så er eg klar til avreise.

På kinarestaurant i koronatider.

Om me skal kalla nokon serveringstad for stamplassen vår så må det vere denne restauranten her. I går kveld var det tid for årets fyrste tur dit.

Me valde litt av kvart, det vil seie deira versjon av trerettars der me får servert tre ulike rettar samstundes. Så kan me dela det mellom oss der me kan prioritere mellom oss etter smak og behag. I går kveld trur eg me prioriterte alle rettane på topp begge to.

Slik såg det i alle fall ut då me hadde renska alle fata og tømt alle glasa.

Då bordet var rydda og vinglasa var etterfyllt fekk me besøk av kelnaren vår som også er sjefen her.

Etterpå gjekk turen til Kasbah shoppingcenter. Der fann me oss godt til rette rundt eit bord med fin utsikt, noko godt i glasa og litt digital sosial utveksling med gamlelandet.

Det har så langt vore noko vindfullt her nede. Fram til no har det vore berre godt fordi temperaturen har vore godt over det normale. Søndag og måndag har det lege rundt 30 grader men i dag har det falle litt ned mot det meir ideelle 23-25. Som de ser på bilete er det bra med bølgjer.

Eg tok ein tur på strandpromenaden i retning San Augustin i dag. Meir er det ikkje å sei om det enn at på heivegen bomma eg grovt på kor langt eg var kommen. I det eg såg ein dugande Spar-butikk kom eg på at eg hadde lova å ta med vatn når eg kom att. Det i lag med noko anna småting vart innkjøpt og heimturen starta med handlepose i eine handa og 8 liter vatn i ein dunk med kvasse kantar i handtaket. Turen tok ein halv time med byte av hand kvar 5 minuttar. Den var ikkje rett borti gata denne fine Spar-butikken.

Takk for i dag.

Dag 3. På handling

 Carnevalet i Maspalomas føregår her i desse dager. Frå 5. til 15. mars er det til stadig arrangement på den årleg oppbygde arenaen på Yumbo-senteret. I går gjekk me forbi då beste kostyme vart kåra.

 I dag har me vore på handling. Fyrst gjekk turen til denne enorme klesforretningen. Oppdraget i dag var innkjøp av klede som skal brukast her nede i år. Deretter gjekk turen til Lidl for innkjøp av matvarer.

I desse bakgatene i området San Fernando er nyttetrafikk viktigare enn fotgjengarar og når den 19 meter lange bilen skal lastast  er fortauet ein del av vegen.

 Her kjem eit spørsmål til dei betongkyndige. Som de sikkert ser gjer dei her klar til å støype ei plate mellom to etasjar. Så set dei ned ei mengde kona glasfiberkassar på forskalinga før dei fyller i betong. Nysgjerrige Finn lurer på kvifor.

 Eit bilete av ein staseleg limusin tilhøyrande ein bar i kjellaren til Jardin del sol, der me har hatt "hytta vår" i 16 tovekers-periodar.

Denne bloggen er fyllt opp av uvesentlegheiter. Ein av dei er at i dag, den 9.mars 2020, inntok me lunchen vår på denne serveringstaden som ligg 50 meter frå utgangsdøra vår.

 Menyen var tortilla española eller spansk omelett. Den er fyllt med potetskiver og er noko eg ofte vel.

 Til slutt i dag eit utval av det me fekk med oss frå Lidl i dag. Dette vert del av frukostmenyen vår i dagane som kjem.

Det var allt for i dag.

Dag 2. Då er me i gang med sydenlivet.

I dag startar eg med ein quiz, kanskje for å minne om at det er påskequiz på Lustrabui palmelaurdag den 4. april. Serveringa startar klokka 19.00 og quizen ca kl 20. 

Dagens quiz er meint for den røynde kanariøy-farar: Kva er spesiellt eller uvanleg med denne bubilen. Den fyrste med rett svar på facebook vert nemd i positive ordelag på Lustrabui-quizen.

Restauranten Padaban på kjøpesenteret Kasbah, som me ofte har vitja, er nedlagt. I staden er denne El Toro Bueno oppstarta i same lokala. Då vart det til at me godtok endringa og inntok gårdagens middag der. Eg åt grillsteikt entrecôte og den smaka utmerka så dei lever opp til namnet sitt inn til vidare. El toro bueno betyr den gode oksen.

 Rausheita med vinen var det i alle fall ikkje noko å klaga på.

Me har strålande fint ver her så husets frue har via heile dagen til bading, helst solbading men også litt i vatn. No når klokka er 18 her nede er det stadig 28 grader på den skuggefulle verandaen vår.
 Eg har vandra gatelangs for det meste og sjekka ut kva endringar dei har gjort i byen vår sidan me var her sist. Ingen vesentlege endringar er funne men det er alikevel fint å gå slik og sjå på folka og lure på kva dei lurer på.

I blandt lurer eg litt når eg ruslar rundt her på kva eg skal skrive på bloggen når det lid til kveld. I kveld sender eit tips til Uthusen. Her finns det Spar-øl, rimeleg og godt. Kanskje ein ide som ein kuriositet i ølhylla hans?

Takk for i dag

Fyrste reisebloggen 2020

No er me framkomne til Playa del Ingles og tildelt suite på Corona Blanca. Eit navn som er lett å hugse i desse tider, men sidan det er føya til blanca som betyr kvit høyrest det litt mindre skummelt ut tykkjer er i alle fall.

 Og suite er det i alle fall ikkje. Ikkje på nokon måte så fint og koseleg som i brosjyrane men det er ok. Her er me sessa på verandaen vår med kvart vårt glas vitamina.

 Åttande og siste etasje gjev lite innsyn og finfin utsikt, men den ligg slik til at me misser sola tidleg på dagen. Kor tid veit me fyrst i morgon.

 Då er det fint å finne ei noko vaklevorn men trygg spiraltrapp som er berre vår.

 Og oppe der fann me vår eigen rett så store takterrasse der sola skin frå morgon til kveld, To solsenger, bord med to stolar, parasoll om det skulle bli for mykje av det gode og fint nysådd kunstgras over heile hagen vår.

 Og om me reiser oss opp så er utsikten nett like fin her frå niande etasje, også kalla taket.

Det var alt for i dag. Me er fornøgd med husvalet sjølv om me ikkje ser noko grunn til å vise bilete frå innsida. Den gjer nytten den også sjølv om svarte golvflisar i ein trang gang ikkje gjev det beste fyrsteinntrykket. No går snart sola ned frå skyfri himmel og då dreg me ut for å ete middag. Vekkjaruret ringde klokka 5.00 i dag tidleg så etter middagen vert sikkert ikkje kvelden vidare lang for oss.

Fortsetjing fyljer i morgon på omlag same bel.