Dag 3, tysdag.

 Med stadig samme varme,fine veret tok me ein kveldstur ned til Elben i går kveld. Temperaturen har vore langt opp mot tredve grader til seint på kveld sidan me kom hit.
Som de ser er det normalt mykje vatn i elva her, men det skuldast sluser lengre nord der dei slepp minimalt med vatn gjennom. Nordanfor der er nivået fleire meter under normal og alle elvebåtane låg i opplag. Av den grunn vart det heller ikkje nokon båttur på oss i dag.

 Det vart derimot buss heile vegen til Dresden.

 Byen vart bomba til ikkje eit hus stod att i sluttfasen av andre verdskrigen, men svært mykje er bygd opp att slik det var.  Her er eit par vilkårlege bilete frå vår vandring.

Hovudmålet med turen var nok Dresden Frauenkirche. Denne vart bomba til berre ein steinhaug låg att i januar 1945.  I 1994, fire år etter at Tyskland var eit land att, starta oppattbygginga og i 2006 var arbeidet ferdig. De kan sjå dei mørke steinane er orginale steinar plukka frå ruinane medan dei lyse er nye.

Slik se kyrkja ut inni.

 Etter kyrkjebesøket hadde me ein god time til lunch og her er nokon bileter frå vår ferd i Dresden på eigahand.

Me avslutta dagen med lunch på serveringstaden merka med raud kryss nederst til høgre. Sjølve måltidet vart innteke innandørs, men eg kunne ikkje dy meg for å vise det staseleg nabolaget vårt.

Så gjekk turen i drivande fart heim att til Hotel Lev. Undervegs låg temperaturen på mellom 34 og 38 grader heile vegen så i bygatene har det sikkert vore over 40 grader.

No er det middag kl 19.00 Deretter avslapning og kanskje "en lille en"  til den danske guiden si ære.

Takk for i dag.

Ut på tur dag 2.

I går kveld var me ein liten tur rundt i byen her me bur og i ein park fann me desse sitata. Som de ser har Henrik Ibsen toppa ei grei rekke likemenn. Eg prøvde meg med Google oversetter og det går som de sikkert veit ikkje alltid like bra. Her er resultatet: "Hunden må aldri ha på seg sine beste bukser når han kommer til kampen for sannhetens frihet." Kanskje kan kveldens quiz der heime vere: Hva var det Ibsen eigentleg skreiv.

 Dagens utfart gjekk fyrst til nabobyen Litomerice for å beskue ein stengd katedral. Deretter bar det ut på bygda til omvisning og vinsmaking på vingard.

 Seks ymse vinsortar, dei fleste kvite, fekk me ein smak av før og under lunchen som var av villsvin. Desse flaskene var ikkje på bordet¨. Dette var levningar frå vinproduksjonens storheitstid under Sovjet-tida.

 Så nokre bileter for dei spesiellt interresserte. Eg likar å oppsøke gravplassane der eg fer på ukjende stadar. Dette er største av fleire i småbyen Lovosice som me bur i.

 Den mest arealeffektive delen såg slik ut. Det verka som at det er vanleg med kremasjon her for dette er alle urnegraver.

 I dei fleste stadar i verda ser ein også forskjelen på "fattig og rik" svært tydeleg på slike stadar. Her er staden for dei menige.

 Medan slik ser det ut der dei minnast dei velståande.


Medan nåkon fåe får ein heil liten kyrkjegard for seg sjølve.


Men sjølv dei er avhenginge av etterkommarar med vilje og evne til å halda minnet i hevd.

 Til sist eit bilete av ein ung kar som har teke vare på eit bilminne frå kommunisttida. Polski Fiat kalla me dei. Kanskje nokon av dei bilkunnige kan fortelje noko om dette ikonet av ein bil.

Eigaren fekk i alle fall tommel opp frå meg og det likte han.

I morgon er det tidleg opp og kanskje båttur på elva. Det har vore turke i fleire år her og vasstanden i elva Elben er så låg at det kanskje ikkje let seg gjere i morgon. Korleis det går skal de få vete i morgon kveld.


Takk for i dag

Pensjonisttur til Tsjekkia, dag 1.

 Slik starta sommarens pensjonisttur med Vitus reiser. Etter biltur til Bergen i går starta dagen med ombordstigning bak i flyet ved fyrste forsøk. Fordi, etter at me hadde sett oss godt til rett i flyet og det nerma seg avgang kom beskjeden om at ein person hadde komme seg ureglementert forbi sikkerheitskontrollen og me måtte forlata flyet for ny sikkerheitssjekk. Alle utanlandsfly og heile utanlandsterminalen måtte tømmast og alle måtte gjennom "gjennomlysinga" att.

 Slik såg køen ut då alle hadde komme seg til innsjekkingshallen. Etter godt og vel ein time i kø var me klare for ny ombordstigning, ein og ein halv time etter ruta.

 Etter å ha råfloge over halve Europa hadde kapteinen teke inn att 20 minuttar av forsenkinga då me segla inn mot flyplassen der me såg Praha breie seg ut i det fjerne.

 Norsktalande guide stod det i annonsen men han er dansktalande danske. Eg trur ikkje alle fekk med seg så mykje av det han fortalde om på den ein time lange bussturen fram til hotellet der me skal bu.
Me er tredve stykker som reiser i lag og som bur på dette trivelege hotellet.

No har me vore på kjøpesenter for å veksle oss litt lommepengar og handla drikke og snop.
Denne 2000 korunaren er verd ca 800 kroner og der held lenge. Runden på butikken i dag kom på ca 55 kroner der halvdelen var ein boks pringles som kosta tre gonger så mykje som ei flaske lokalt øl.

No er det middag. I morgon vert det ut på tur, så ser me om det vert tid og inspirasjon til å melda siste nytt om turen vår i dagane som kjem.

Reiseblogg 14 Heimreisedagen.

Så er årets sydentur over og me skal heim. Flyet går ikkje før kl 18.40 så me må finne på noko å gjere i dag også. Me må ut av rommet kl 12 så då vert me huslause i 3 -4 timar til det er tid for å sette kursen for flyplassen.

Den 31. mars 2008 la eg ut dette biletet som ein test. Det var det fyrste bilete eg la ut herifrå. Då var eg på internettkafe og skreiv. Der var det ikkje mogeleg å få overført bilete frå kamera til datamaskin så eg tok bilete med mobiltelefon og sende til bloggen på ei spesiell epostadresse. 

Deretter var eg på kafe og skreiv teksten rundt bileta. Tida har forandra seg.

Det var ikkje den aller beste biletkvaliteten på mobilkamera for 10 år sidan. 

Om eg skal dra fram eit par bileter frå i år er det naturleg for meg å vise dette. Mykje god mat er noko som går att på desse turane. Her er eit svært måltid på vår lokale kinarestaurant innteke.

Tre måltid i samla flokk er også noko me ser attende på med glede. Den andre gongen var me 4 i lag, medan den tredje var me samla heile 8 lustringar rundt bordet.

Men ellers har me gått to aleine alle desse 14 dagane me har hatt tilhold på Playa del Ingles. Me har ikkje sett eit einaste kjendt andlet utanom dei tre avtalte samlingane. Me saknar nok begge reiseføljet vårt frå dei fyrste 13 turane hit ned. Det å gå turar rundt i nærområdet her slik eg likar er i alle fall noko heilt anna enn om ein er to i lag med samme mål for dagen.

No ser det slik ut hjå oss. det er pakketid. Om ein liten time må me vere ute av huset vårt og vert "uteliggarar" fram til i 2 tida i natt då me reknar med å vere komne på hotellrommet vårt på Flesland.

I dag er verfenomenet calima på veg til oss. Det er sandstøv frå saharaørkenen som vert ført med vinden ut hit. Lufta vert full av sandpartiklar, sola bryt ikkje heilt gjennom men det vert oftast trykkande varmt.

Dett er det heilt ok å reise frå. Det er på ingen måte noko å trakte etter så no lukkar me koffertane og dreg ut på gata og ventar på tida for endeleg avreise. Me bestiller drosje til ca halv fire, så har me eit par timar til å sjå på flya på flyplassen før det er vår tur til å gå ombord..

Det var det.

Takk for føljet for i år.

PS Hugs quizen på Lustrabui laurdag kl 20.00

Reiseblogg dag 13 Den siste heile dagen.

Når ein les islandsk meny ser ein verkeleg kvar islendingane stammar frå og kor rotekte dialekten vår er. 

Ofnsteiktur halfur kjuklingur. 

Kjuklingabringa. 

Nautasteik med lauk.

For ein lustring som har vore lite uti verdi er dette lettare å forstå enn bokmål.

Nok om det. I dag har eg vore på stranda:

 Noko bøljer, men eit yrande liv og tusenvis på tur til og frå el Faro. Det er den lange strandturen her, totalt ca 6,5 km seier google map eg tok ut på i dag.
Her er turen:

Det var langt nok for meg. Det blei drosje heimatt. Alderen kjem ikkje åleine og formen har visst forsvunne med åra.

 Men ein fin tur er det og det var eg ikkje aleine om å komme på i dag. Eg gjekk i eit folkehav heile vegen. Sol og varmt, men ikkje for varmt. Ein svalande trekk frå havet haldt meg nokolunde turr på ryggen heile turen.

 Som det ofte blir etter uver, såg deler av stranda slik ut. Då må me opp i den turre sanden eller gå i steinura. Då er sanden å føretrekka sjølv om det er tungt og det går sakte.

 Det var godt å sjå enden på turen. Det som svirra rundt i tankane mine på dette tidspunktet var om eg skulle tora å setta meg i drosje med ein gong. Kva om eg ikkje fekk dei trøytte føtene med meg inn. Kva om eg fekk krampe undevegs.

 Her har eg berre 10 meter att før eg har fast land under føtene. Det var godt å kommen på hellelagd grunn att. Det var også godt å komme heim til lunch-kafeen vår, sliten, svolten og tørst.

No er det påskequiz på Lustrabui som står for tur. 


Som de ser er dei sju fyrste spørsmålslinjene på omgang 3 tomme enno. Det er det mange andre også som er, men eg er i gang. Det håpar eg dei to andre  quiz-masterane Svein Tore og Arve er også. Me har alltid tre spørsmål henta frå reportasjar i Sogn Avis. Denne gongen er dei henta frå onsdag 28. mars då det ikkje kjem ut avis på påskeafta.

Sluttar dagen i dag med å ynskje alle vel møtt til Påskequiz på Lustrabui laurdag 31. mars kl 20.00.

Takk for i dag. I morgon vert det pakking, men det blir vel tid til ei lita helsing her for det.